serwis internetowy dla turystów

Raniuszek

Poprawiony: czwartek, 28 kwietnia 2011 08:27 Wpisany przez Krzysztof Żołądek środa, 27 kwietnia 2011 19:05

Raniuszek (Aegithalos caudatus) - to przypominający swoim zachowaniem sikorkę niewielki ptak z gatunku raniuszków i rzędu wróblowatych. Zamieszkuje większość terenów Europy i Azji. W Polsce jednak nie występuje licznie, choć w niektórych latach pojawia się masowo podczas przelotów. Występuje w lasach liściastych, mieszanych, ale też i w pobliżu siedlisk ludzkich, gdzie swoje gniazda buduje w mało dostępnych zaroślach (m.in. między gałęziami brzóz i w krzewach jałowca).
Raniuszki wyróżnia długi ogon - nieproporcjonalny do reszty ciała, które osiąga ok. 14 cm długości i 7-10 g wagi. Rozpiętość skrzydeł mieści się w przedziale od 16 do 19 centymetrów. Jako źródło pożywienia wykorzystują raniuszki głównie owady (m.in. mszyce), ale nie pogardzą też larwami czy pająkami. Są w stanie wydłubać zdobycz spod kory, w czym pomaga im ostry dziób. Często w poszukiwaniu pożywienia lub przy zbieraniu budulca na gniazdo w sposób mocno ekwilibrystyczny potrafią te ptaszki zawisnąć na gałęziach drzew i krzewów.
Nie są to ptaki samotne - preferują przebywanie w rodzinnych stadach. Wraz z przeminięciem zimy łączą się w pary i rozpoczynają poszukiwanie terenu na założenie gniazda. Od kwietnia do maja przypada ich sezon lęgowy. W czasie lęgu samica składa od 7 do 10 rdzawych i drobno nakrapianych jaj koloru białego lub żółtawego. Samica wysiaduje je przez około 2 tygodnie, a samiec odpowiedzialny jest w tym czasie za dokarmianie samicy. Po wykluciu się małych opiekują się nimi już oboje rodzice. Po około 15-20 dniach małe są gotowe do opuszczenia gniazda, ale nadal przebywają w jego pobliżu tworząc wspomniane wcześniej rodzinne stadka - często siadają w rzędzie na gałęzi w pobliżu gniazda.
Raniuszek jest w Polsce objęty ścisłą ochroną gatunkową. Jest też symbolem Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.