serwis internetowy dla turystów

Świętokrzyska broń - Bechowiec-1

Poprawiony: wtorek, 15 maja 2012 19:35 Wpisany przez Jacek Korczyński niedziela, 29 stycznia 2012 12:31

Bechowiec-1 to broń opracowana została przez członka Batalionów Chłopskich, rusznikarza-amatora Henryka Strąpocia. Początek prac nad pistoletem to rok 1942, zaś rok później rozpoczęła się jego produkcja. Podzespoły wytwarzano konspiracyjnie w hucie w Ostrowcu, a konstruktor dopasowywał części i składał broń. Wykorzystywano  stare lufy karabinowe, które przekalibrowywano dostosowując je do naboju 9 x19 mm Parabellum (a kilka ostatnich egzemplarzy do naboju pistoletowego Tokariewa 7,62 x 25 mm).

„Bechowiec” działał na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, posiadał zwartą konstrukcję, małe wymiary i korzystny rozkład mas. Zastosowano w nim zamek zewnętrzny, taki jak w pistoletach i wewnętrzny kurek. Broń była zasilana z pudełkowego 20-nabojowego magazynka. Zaopatrzono ją w przełącznik rodzaju ognia, a zasada działania automatyki oparta była o odrzut zamka swobodnego. Długość broni wynosiła 450 mm, masa 4,25 kg (bez magazynka), a skuteczny zasięg ognia to ok. 100 m. Pistolety te używane były przez partyzantów BCh, do lipca 1944 roku powstało ich 11 egzemplarzy.

„Bechowiec-1” był jednym z przykładów broni produkowanej w czasie wojny przez ruch oporu. W kilkunastu warsztatach wytwarzano ponadto polskie wersje angielskiego pistoletu maszynowego „Sten”, opracowano także rodzimą konstrukcję 9 mm pistoletu maszynowego „Błyskawica”. Wytwarzano kilka typów granatów – najważniejsze to  granat uderzeniowy ET-40 „filipinka” i czasowy „sidolówka”. Produkowano również (zwłaszcza podczas Powstania Warszawskiego) skuteczne butelki zapalające. Podczas Powstania podjęto próby zbudowania m.in. granatników z pociskami  przeciwpancernymi. Na podwoziu ciężarówki „Chevrolet” skonstruowano za to powstańczy samochód  pancerny „Kubuś”. Podczas okupacji rozwinięto również produkcję specjalistycznych materiałów do dywersji.