serwis internetowy dla turystów

Miedzianka

Poprawiony: sobota, 13 listopada 2010 16:23 Wpisany przez Tadeusz Dąbrowa wtorek, 15 lipca 2008 00:00

Niektórzy nazywają ją kozim grzbietem, innym przypomina nieco Giewont. Nie ulega wątpliwości, że Miedzianka należy do najbardziej urokliwych szczytów w Górach Świętokrzyskich. Choć ma tylko 356 m n.p.m. wysokości, jest doskonale widoczna z daleka. W sąsiedztwie nie ma bowiem wzniesień, które stanowiłyby dla niej konkurencję. Wyniosła, "trójzębna" góra jest doskonałym punktem widokowym. Podziwiać z jej szczytu można z jednej strony dolinę Łośnej (Wiernej Rzeki), a z drugiej chęciński zamek. Na północy widać w oddali główny grzbiet Gór Świętokrzyskich - Pasma Dobrzeszowskie i Oblęgorskie oraz Wzgórza Tumlińskie, a na południu - Grząby Bolmińskie i Grzywy Korzeczkowskie.

Swą nazwę góra zawdzięcza rudom miedzi, które wydobywano już w XIV w. Według legend, znaleźć tam można także szlachetniejsze metale. Zofia, czwarta żona króla Władysława Jagiełły, która schroniła się przed epidemią cholery na zamku w Chęcinach, miała raz wybrać się na dłuższy spacer na Miedziankę. Gdy już tam dotarła, zobaczyła gwarków wyciągających ze wszystkich sił ogromny ciężar. Chcąc im pomóc, też pochwyciła za linę. To, co w końcu udało się wyciągnąć z szybu, okazało się dużą bryłą złota. Była tak ciężka, że pod jej ciężarem załamały się urządzenia górnicze. Złoto wraz z gwarkami zapadło się pod ziemię. Królowa ocalała.
Jeszcze inna legenda opowiada, że w czasie szwedzkiego potopu gwarek Wojtek, zwany Miedzianą Stopą, zaprowadził Szwedów do podziemnych korytarzy. Miał im pokazać najbogatsze złoża, ale to był tylko podstęp. Wojtek, podobnie jak Zofka z sandomierskiej legendy, spowodował wybuch i zginął wraz z najeźdźcami. Tym samym uratował przed wrogiem polską miedź.

Na Miedziance zakończono eksploatację dopiero po odkryciu bogatych złóż rud miedzi na Dolnym Śląsku, w połowie lat 50. XX w. Po dawnych kopalniach zostały szpary, szyby i sztolnie o łącznej długości ok. 4 km. Nie trzeba wchodzić pod ziemię, żeby znaleźć ślady miedzi. Także na powierzchni zachowały się resztki skał zabarwione przez związki miedzi na niebiesko (azuryty) i zielono (malachity).

Do Miedzianki najłatwiej dotrzeć żółtym szlakiem turystycznym od stacji PKP Wierna Rzeka (dojazd z Kielc pociągiem w kierunku Włoszczowy). Do samego szczytu jest niespełna 5 km. Na Miedziankę można też dotrzeć żółtym szlakiem od strony Chęcin. Trasa przez Grzywy Korzeczkowskie i Grząby Bolmińskie ma 15 km długości.