serwis internetowy dla turystów

Chotel Czerwony

Poprawiony: środa, 26 października 2011 19:32 Wpisany przez Jacek Korczyński wtorek, 25 października 2011 17:11

Na Ponidziu, niedaleko Wiślicy położony jest Chotel Czerwony – malownicza miejscowość z górującym nad nią gotyckim kościołem p.w. św. Bartłomieja. W dawnych źródłach wieś zapisywana była pod nazwą Chotel lub Rubea Ecclesia tj. Czerwony Kościół. Pierwsza o niej wzmianka pochodzi już z 1244 r. Według Jana Długosza parafia w Chotlu należała do najstarszych w okolicy. Była ona początkowo bardzo rozległa, jej ziemie sięgały aż po okolice Chmielnika. Najcenniejszy zabytek Chodla, kościół św. Bartłomieja stoi na wyniosłym wzgórzu i dzięki temu jest widoczny z oddali. Pierwotnie stał na tym miejscu kościół drewniany, wzmiankowany w 1326 r., obecny, gotycki został wzniesiony w latach 1440-50 z fundacji Jana Długosza, kanonika krakowskiego i kustosza wiślickiego. Świątynia składa się z kwadratowej nawy, do której przylegają kruchty, od południa gotycka, od zachodu neogotycka.
Wewnątrz znajduje się kilka cennych gotyckich rzeźb, m.in. gotycki krucyfiks (1400) umiejscowiony na północnej ścianie nawy. Na jednym z portali znajdują się zagadkowe, wyrzeźbione ślady ludzkich stóp. Możemy również zobaczyć gotycką tablicę erekcyjną (1450) przedstawiającą płaskorzeźbione postacie Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz świętych Stefana i Hieronima. Kruchta gotycka posiada sklepienie sieciowe, które spaja zwornik z płaskorzeźbionym herbem Wieniawa należącym do Jana Długosza. Pod kościołem, w gipsowym wzgórzu, znajduje się grota o długości około 20 m. zwana „Kuchnią proboszcza”.
W odległości ok. 300 m od kościoła położony jest rezerwat florystyczny „Przęślin”, w którym rosną kserotermiczne murawy o charakterze stepowym, szereg chronionych roślin – m.in. len włochaty, miłek wiosenny, zawilec wielokwiatowy, wężymord stepowy, ostnica włosowata, gęsiówka uszkowata (znana z dwóch stanowisk w Polsce, w tym z „Przęślina”). Niewiele dalej (ok. 1 km od kościoła) znajduje się rezerwat stepowy „Góry Wschodnie”, zajmujący fragment rozległego wzniesienia, zbudowanego z wielkokrystalicznych gipsów trzeciorzędowych. Kryształy gipsu tworzą połyskujące w słońcu formy, nazywane na Ponidzu „jaskółczymi ogonami”. W rezerwacie można także zobaczyć rzadkie gatunki roślin.